خداوند « ايمان » را سبب تطهير شما از شرك قرار داده . و « نماز » را وسيلهء پاكى از كبر و غرور . « زكات » را موجب تزكيهء نفس و نموّ روزى . « روزه » را عامل تثبيت اخلاص . « حجّ » را وسيلهء تقويت آئين اسلام . « عدالت » را مايهء هماهنگى دلها . « اطاعت » ما را باعث نظام ملّت اسلام . و « امامت » ما را امان از تفرقه و پراكندگى . « جهاد » را موجب عزّت اسلام . « صبر و شكيبائى » را وسيله‌اى براى جلب پاداش حقّ . « امر به معروف » را وسيله‌اى براى اصلاح توده‌هاى مردم . « نيكى به پدر و مادر » را موجب پيشگيرى از خشم خدا . « صلهء رحم » را وسيلهء افزايش جمعيت و قدرت . « قصاص » را وسيلهء حفظ نفوس . « وفاء به نذر » را موجب آمرزش . « جلوگيرى از كم‌فروشى » را وسيلهء مبارزه با كمبودها . « نهى از شرابخوارى » را سبب پاكسازى از پليديها . « پرهيز از تهمت و نسبتهاى ناروا » را حجابى در برابر غضب پروردگار . « ترك دزدى » را براى حفظ عفّت نفس . و « تحريم شرك » را براى اخلاص بندگى و ربوبيّت حقّ . ( اكنون كه چنين است تقواى الهى پيشه كنيد ، و آنچنان كه شايستهء مقام اوست ، از مخالفت فرمانش بپرهيزيد ، و تلاش كنيد كه مسلمان را از دنيا برويد ) . خدا را در آنچه امر يا نهى فرموده ، اطاعت كنيد - و راه علم وآگاهى را پيش گيريد - چرا كه : ( از ميان بندگان خدا ، تنها عالمان و آگاهان از او مىترسند و احساس مسئوليّت مىكنند ) .